www.mac-ghandor-easy-living.jouwweb.nl

Hondentaal

Oorsprong

 

Waar komt de hond eigenlijk vandaan? De meeste mensen zullen de wolf antwoorden en dit is waar. De wolf is de voorouder maar hoe is een wolf ooit veranderd in een hond? Dit is gebeurd door jaren evolutie en domesticatie. Hier een korte uitleg waar honden vandaan komen.

 

De wolf en de mens leefden vaak samen in het zelfde gebied en doordat de wolf ook een aasdier is zochten ze vaak nog eten tussen het afval van de mens. Zo werden zij aan elkaar geïntroduceerd. Toen de mens zag hoe goed de wolf kon jagen, besloten ze die kwaliteiten te benutten door samen te jagen. Ze leerde de wolf te delen en zo legde ze de beginselen van de hond.

Hoe het werkelijk gebeurd is en hoe ze de wolven getraind hebben is nog steeds onduidelijk maar dit is de meest logische theorie die er rond gaat.

Natuurlijk is een wolf niet hetzelfde als een hond en kan je een wolf ook nooit in huis houden. Hoe kan het dan dat die wolven honden werden? Het antwoord komt van een man genaamd Dmitry K. Belyaev. Hier een stukje van Wikipedia:

 

De geneticus Dmitry K. Belyaev begon in 1959 met een reeks vossen een domesticatie-experiment. In zijn instituut selecteerde hij vossen voor de volgende generatie enkel op tamheid. Ongeveer 5% van de mannelijke dieren en 20% van de vrouwelijke dieren mochten een volgende generatie stichten. 40 jaar en 45.000 vossen later, na 35 generaties van selectie op tamheid zijn de vossen uit dit experiment gedomesticeerd.

 

Ook doordat er geselecteerd werd op tamheid begonnen sommige vossen van de tamme generatie ook hun uiterlijk te veranderen. Ooit begonnen ze met witte vossen maar in sommige nesten zaten ook zwarte vossen, of grijze, of met alleen een grijze of zwarte staart. Ook dit is een doorbraak over hoe de verschillende rassen op de wereld zijn gekomen.

 

Ook met genetisch onderzoek is er gebleken dat alleen de wolf de voorouder is van de hond en zijn gen bijna niet verschilt met die van de hond. We kunnen er dus gerust van uitgaan dat je door te kijken naar wolven, veel kunt leren over honden. Maar is dat wel zo? Elke hond is anders en zal daardoor ook anders behandeld moeten worden. Wel kunnen we naar de wolf kijken voor de natuurlijke instincten die een hond heeft. Deze zijn namelijk hetzelfde. Een goed voorbeeld is voer verdedigen. Veel mensen denken dat zij als “alfa” altijd het voer van hun hond mogen afpakken, niets is minder waar. En het is ook logisch dat een hond zijn eten zal verdedigen, in de natuur is het namelijk zo, wat ik vind is van mij. En zelfs de alfa wolf mag het niet zomaar afpakken. Hier kom ik later nog op terug. Wel is het zo dat de hond veel eigen instincten heeft gekregen tijdens de evolutie. Daar leest u meer over in het volgende hoofdstuk.

Om mensen te helpen hun hond beter te begrijpen, geef ik een uitleg over wolven zodat het duidelijk word waarom een hond iets doet. Allereerst hoe leven wolven samen.

Zoals veel mensen wel weten hebben alle wolven een bepaalde rang hebben en dat de rangorde duidelijk is bij elke wolf. Geen enkele wolf wordt onderdrukt in een roedel, iedereen weet zijn plaats en er zijn weinig tot geen gevechten. Ieder leven is belangrijk voor de roedel omdat dat de roedel sterk maakt. Dus er wordt voor iedereen goed gezorgd.

 

 

De rangorde bij wolven

  

Afstamming van de huishond

Er zijn in het verleden, en waarschijnlijk nog steeds wel twijfels geweest over de afstamming van de huishond. Men ging er vroeger vanuit dat de wolf, de coyote en de jakhals de voorouders waren van de hond. Tegenwoordig zijn de meeste wetenschappers het erover eens dat alleen de wolf de voorouder is van de huishond. De wolf, de jakhals en de coyote behoren wel tot hetzelfde geslacht. Wat de bouw en het gedrag van de hond betreft, komt die het meest overeen met die van de wolf. Paringen van de hond met de wolf brengen ook vrijwel altijd vruchtbare nakomelingen voor, terwijl dit met de coyote of met de jakhals zelden het geval is.

In het wild kruisen honden en coyotes niet met elkaar, en honden en jakhalzen zeer af en toe, maar honden en wolven wel. De Saarloos Wolfhond is zelfs een ras dat ontstaan is door het kruizen met een Duitse herdershondenteef en een wolvenreu. Toch is het niet helemaal uitgesloten dat andere wilde-hondachtigen, naast de wolf, toch ook invloed hebben gehad op de hond. Zoals men denkt dat bij de Basenji het geval is.


Een roedel bestaat meestal uit 8 tot 12 dieren met allemaal hun eigen rang

Alfa.

De leiders van een roedel zijn het alfa paar, maar ondanks wat veel mensen denken is het teefje de baas en niet de reu. De Alfa is makkelijk te herkennen door de gezichtstekening donkerder en duidelijker is. Deze werken als een duidelijke visuele afschrikking op leden van andere roedels, die hierdoor meteen hun status herkennen. Alfa's zijn niet altijd de grootste dieren van de roedel (meestal niet zelfs) maar ze hebben een doordringende blik en een koninklijke uitstraling. Ook heeft een dominante wolf een donkere ononderbroken lijn van zijn hals tot staart. Hoe forser en langer deze lijn hoe hoger de rang van de wolf.
Een alfa word onttroont als hij te oud is en er een jongere kandidaat is in de roedel die de leiding over neemt. Het alfa paar heeft ook de sterkste geur en laten dit ook goed ruiken door hun territorium te markeren. Niet alleen met urine maar ook door met hun kop langs bomen te schuren en door met hond voeten te krabben. Ook met huilen kan je de Alfa herkennen. Het alfa paar hebben de laagste huil maar de Alfa zijn niet altijd de eerste die beginnen. Wel nemen ze snel de controle over het gezang, willen ze dat de roedel door gaat met huilen dan laten ze een lange lage huil horen. Willen ze dat de roedel stopt dan laten ze een afgebroken gehuil horen, twee of drie keer achter elkaar.

Beta.

De tweede rang ten opzichte van het alfapaar zijn de beta's, die meestal ook een paar vormen als de aantallen het toelaten. De beta's hebben een disciplinaire positie binnen de groep. Beta's zijn makkelijk te herkennen omdat dit het meestal de grootste en brutaalste dieren in de roedel zijn. Ze vertrouwen op hun kracht voor het afdwingen van roedelregels, die zijn vastgelegd door het alfapaar. De rol van de beta's is ordehandhavers, waarmee ze potentieel gevaar van de alfa afleiden.
De tamelijk opvallende ruglijn is onderbroken, in tegenstelling tot de sterke en continue ruglijn van de alfa's.
De beta's zijn vocaal zeer laag van toon, niet zo laag als de alfa's maar lager dan de andere roedel leden. Ze huilen ongeveer drie tot vier keer langer dan de alfa's en geven de roep van de roedel kracht en continuïteit.


Lagere rangen.

Lager in rand dan de bèta's staat een groep wolven die wel als middenkader word aangeduid. Deze groep wolven word meestal aangevoerd door enkele dominantere wolven. De wolvin leert en straft de nog lager geplaatste wolvinnen en de wolf vervult dezelfde rol onder de reuen. Deze dieren ontvangen via de beta's informatie van het alfapaar. In grote roedels met tot vijftien wolven is deze communicatielijn van groot belang. Zonder dat zou het alfapaar geen controle kunnen houden.
De hoofdtaak van wolven uit het middenkader is de illusie te creëren dat de roedel uit meer wolven bestaat dan in werkelijkheid het geval is.
Wolven in het middenkader zijn van nature wantrouwig en ze zijn zich steeds sterk bewust van iets nieuws en onbekends. De alfa- en betawolven vertrouwen op ze om bij gevaar alarm te slaan.

De Omegawolf word vaak bestempeld als de 'assepoesterwolf', omdat word verondersteld dat hij een lage status heeft en slecht word behandeld. Zo word de omega bij het eten vaneen karkas herhaaldelijk weggejaagd. Een mogelijke verklaring voor dat gedrag is dat het hogergeplaatste dieren in staat stelt van positie te verwisselen. Dat verzekert ze van de voor rang voorgeschreven prooidelen en van de juiste hoeveelheid voedsel. Hongerige wolven zouden elkaar ernstig kunnen verwonden zonder de afleiding die de omega geeft. Als de andere wolven hebben gegeten, wordt de omega beloond met wat voedsel van hoge kwaliteit dat speciaal voor hem is bewaard door de betawolf. Het is dus waarschijnlijk dat, ondanks de schijn, de omega een specialist van hoge rang is, die binnen de roedel wordt gewaardeerd.
Het gehuil van de omega is het meest klankrijke in de roedel en omvat zowel hoge als lage tonen. Door harmonie toe te voegen aan het gezamenlijke huilen helpt hij de roedel te kalmeren als die zich moet verdedigen.

Van een wolf word verwacht dat hij zijn snuit wegdraait als een dominanter lid van de roedel naderbij komt. Als hij dat niet doet, zal de dominante wolf uiteindelijk met eenbeet richting de hals of snuit respect afdwingen.
De kleuren van de middenkader wolven zijn neutraal, zodat ze gemakkelijk van rang kunnen veranderen als dat nodig blijkt. mocht een bepaalde wolf sterven, moeten ze misschien diens hogere of specialistische positie innemen.

Andere specialisten (de omega is er 1)

De roedel heeft nog 2 specialisten naast de omega. De jagers en de babysitters.
Jagers zijn vaak wolvinnen omdat ze 20-25 procent kleiner zijn dan reuen, waardoor ze vaak sneller en wendbaarder zijn. dat geeft ze meer kans de prooi te grijpen of de ontsnappingsroute van het vluchtende wild te blokkeren. Toch zijn ook de wolven nodig vanwege hun kracht, vooral als er op grote prooi, zoals bizons, wordt gejaagd. De jagende wolvin kan de beoogde prooi van de kudde scheiden en afmatten, maar ze heeft de hulp van een jagende wolf nodig om et dier neer te halen.
babysitters zijn gespecialiseerde wolvinnen en wolven die door de alfawolvin zijn uitgezocht om voor haar welpen te zorgen en ze op te voeden zodra ze gespeend worden. Daardoor kan de alfawolvin haar taken als leider van de roedel weer opnemen.

Hoe vreemd het ook mag klinken, de hond ziet de mensenfamilie ook als zijn roedel, waarbij er eentje de roedelleider is. Door met andere dieren in het roedel te vechten of door imponeergedrag kan een wolf hoger in rang proberen te komen, of zelfs het leiderschap proberen over te nemen. Daarom is het voor de mens ook belangrijk om op de goede manier te laten zien dat hij de baas is, want als de hond gaat denken dat hij de leider is kan dit tot gevaarlijke situaties leiden.

Dit is een goed stuk over de rangorde in een roedel. Herkent iemand zijn hond ergens in?
Ik hoop dat jullie wat geleerd hebben.

 

Bron: Gerdine van 't Hoff

Honden communiceren met elkaar door middel van lichaamstaal. Dit gaat van duidelijke signalen, zoals tanden ontbloten, tot subtiele signalen als de blik afwenden. Het belangrijkste communicatiemiddel van de hond is zijn lijf.

Honden kunnen niet praten. Dat is geen flauwe opmerking, maar een belangrijk vertrekpunt als we het hebben over de communicatie tussen honden. Omdat ze niet kunnen praten moeten zij dus op een andere manier met elkaar communiceren. Honden gebruiken voor de communicatie hun lichaam. Ze gebruiken vooral lichaamsdelen zoals oren en staart, maar ook het lichaam in z'n geheel. In mindere mate gebruiken ze geluiden zoals blaffen, janken, piepen en grommen.

Honden zijn erg gevoelig voor lichaamstaal. Subtiele signalen in een (naderend) contact kunnen een grote en waardevolle boodschap zijn. Het tonen van de flank, het wegkijken of het in een boog naderen zijn daar voorbeelden van.

Herken lichaamstaal hond
Voor jou als (toekomstig) hondeneigenaar is het belangrijk te weten hoe de lichaamstaal van een hond als communicatiemiddel fungeert. Als je de signalen van een hond goed kan interpreteren, kun je hem beter begeleiden. Bovendien zul je veel meer plezier hebben van je hond wanneer je hem begrijpt.

Ook ben je in staat de communicatie tussen honden onderling te volgen en te begrijpen. Dit maakt dat je beter kunt inschatten hoe een contact tussen honden zal verlopen. Je herkent onderdanigheidsignalen of merkt dat de rustig dominante houding van de andere hond geen voorbode is van een conflict. Kennis van de hondentaal kan er op deze manier toe leiden dat je een contact tussen je hond en een vreemde hond niet (meer) eng of spannend vindt.

Omdat kennis van de hondentaal zo belangrijk is, is het zeker aan te raden je er in te verdiepen

Hondentaal, niet alleen via 'gesproken taal' maar nog veel meer via 'lichaamstaal'.
Wil je je hond begrijpen zal je je hond toch enig zins moeten kunnen verstaan, dat lukt de meeste mensen niet zomaar daar moet je wat moeite voor doen.
Boeken over lezen of op cursus met je hond.
Hoewel het mij vaak tegen valt hoeveel theorie mensen op hun hondenschool krijgen.
Ik vraag me dan vaak af zijn die intructeurs bang om mensen dingen bij te brengen, bang dat ze overbodig worden,nemen ze er de tijd niet voor, vinden ze het aanleren van trukjes voldoende  of zouden ze de kennis niet in huis hebben?

Als je je hond niet begrijpt, niet weet wat een houding, gedrag of geluid inhoudt en je toch je hond commando's geeft, ben je naar mijn mening maar wat aan het frobbelen (soms met wonderlijk goede resultaten, maar frobbelen blijft het!).

Deze mensen roepen dan' Pas op ik heb een dominante hond!' Dan denk ik lieve meneer of mevrouw ik ben zelden of nooit een hond tegen gekomen die alleen maar dominant is.
Als dat het geval is word hij of zij namelijk niet oud, een hond die altijd dominant is is namelijk niet te trainen, die accepteert namelijk geen leiderschap van zijn baas.
Gelukkig zijn de meeste honden in sommige gevallen of situaties dominant en in andere helemaal niet.
Vaker nog is een hond dominant uit gebrek aan leiderschap van zijn baas. Da's jammer, onnodig ook.

Dat leiderschap bereik je niet door slaan of schoppen, respect schop je er niet in angst wel.
Een goede leider is duidelijk, rechtvaardig, beslist (doet niet aan medezeggenschapsraden, althans niet in de hondenwereld), laat op een rustige manier blijken dat hij het voor het zeggen heeft.
Daar zijn een aantal zo gehete dominantie regels voor.
Die kun je gebruiken om duidelijk te maken aan je hond wie er
de baas is.
Zonder direct de confrontatie aan te gaan, want dat kan in sommige gevallen op een knokpartij tussen hond en baas uitdraaien.
Daar zit niemand echt op te wachten.

Een van die dominantie regels is bijvoorbeeld:
De hoogste in rang negeert de lagere.
Een regel die je als baas rustig een tijdje kan toe passen en met negeren bedoel ik ook ECHT negeren, niet aan kijken, aanhalen of tegen hem praten.
De meeste honden zijn hier meesterlijk in, denk eens aan de hond die 'oostindies doof' is of gewoon wegloopt als de baas iets van hem wil. Hou dit negeren eens een weekje vol, het lijkt simpel maar in praktijk valt het best tegen! Toch heb je na 1 weekje vaak een heel andere hond, die met plezier iets voor je doet.

Een andere regel.
Let eens op hoevaak je hond iets 'gratis' krijgt.
Zomaar een koekje, een aai, zijn natje en droogje, een knuffel noem maar op.
Gewoon omdat ie zo lief is.
Lekker makkelijk! Maar als u elke maand zomaar 10.000 kreeg, ging u dan nog werken???? Ach waarschijnlijk wel voor de lol, een paar uurtjes. Dat is nu net wat de meeste honden ook doen, soms luistert hij wel en vaak ook niet.
Laat hem eens wat doen voor zijn 'beloning' zitten, hierkomen, een stukje volgen etc.
Je hond vindt het prachtig mits je de juiste beloning voor jou hond of dat moment weet te vinden.
Zo word het leven van je hond ook spannender, niets is saaier dan het voorspelbare koekje bij de thee.

Maar goed hoe zat het ook al weer met dominant of onderdanig?
Angstig of agressief?
Stress-signalen???????


Veel bazen denken kan mij dat nou schelen hij moet gewoon doen wat ik zeg, punt uit.
Lieve baas, koop dan de volgende keer zo'n aibo robothondje, kost een paar cent maar dan heb je een hond die altijd doet wat je wil en zelfs een uitknop heeft.
Hondenbazen die meer over honden willen weten lees nog even verder.

Een hond of mens kan niet in zijn eentje communiceren, hij is dus altijd dominant of onderdanig ten op zichte van die andere hond (of mens).
De afdelingschef is de baas (dominant) over zijn secretaresse maar ondergeschikt (onderdanig) aan de directeur.
Een en de zelfde persoon/hond kan dus eigenlijk nooit alleen maar onderdanig of dominant zijn, er is altijd wel iemand dominanter of onderdaniger.
Het kan ook per situatie wisselen.
Bijvoorbeeld de directeur in het voorbeeld van net krijgt tennisles van de afdelingssecretaresse, die is op dat moment dus de baas. Met honden is het net zo.

 

Bron:Yvette van Veldhuijsen voor www.hondenvrienden.nl

 

 
 

Hondentaal kan onderscheiden worden in twee verschillende onderdelen:

 Visuele signalen:
• oorsignalen
• oogsignalen
• gelaatsuitdrukkingen
• staartsignalen
• lichaamstaal

  Auditieve signalen:
• blaffen
• grommen
• huilen
• janken en gillen

 


Opstaande oren of enigszins naar voren gericht
Wat is dat?
Teken van alertheid

 
 Oren duidelijk naar voren gericht met ontblote tanden en gerimpelde neus
 Kijk goed uit wat je doet! Ik ben klaar om te vechten
 De actieve, agressieve uitdaging van een dominante en zelfverzekerde hond 
 

 Oren plat naar achter met ontblote tanden en gerimpelde neus
 Ik ben bang, maar ik zal mezelf verdedigen als jij mij probeert pijn te doen
 Een angstig-agressief gebaar van een niet-dominante hond die zich bedreigd voelt 
 

 Oren naar achter met de staart omhoog, knipperende ogen en ontspannen open mond
 Hallo ! Volgens mij gaan we samen pret maken
 Een vriendelijk gebaar, vaak gevolgd door wederzijds besnuffelen of uitnodiging om te spelen 

Oren een beetje naar achter en naar opzij
Ik maak me zorgen om wat mij te wachten staat. Ik vind dit niet leuk. Ik kan gaan vechten of er

vandoor gaan
Een teken van spanning of opwinding; kan snel leiden tot agressie of angst, afhankelijk van de

ontwikkeling van  de situatie

Oren snel naar achter en naar voor bewegen
Ik neem de situatie even in ogenschouw, dus maak je niet druk om mij
Een onderworpen vredelievend gebaar van een hond die afwachtend is en niet zeker van zichzelf

Oogsignalen

Rechtstreeks in de ogen kijken
Ik daag jou uit! Hou daar onmiddellijk mee op! Ik ben hier de baas, dus wegwezen jij
Een actief dominant-agressief signaal, doorgaans van een zelfverzekerde hond die een conflict met

een andere hond heeft 

Ogen afgewend om rechtstreeks oogcontact te vermijden
Ik zoek geen moeilijkheden! Ik accepteer het feit dat jij hier de baas bent !
Een gebaar van onderworpenheid, met een ondertoon van angst

Knipperen
Goed, laten we eens zien of we de confrontatie kunnen vermijden. Van mij heb je niets te vrezen
Het knipperen voegt een vredelievend gebaar toe aan het dreigende staren en verlaagt het niveau van

confrontatie zonder al te veel gezichtsverlies

Gelaatsuitdrukkingen

 
Mond ontspannen en enigszins open, de tong kan zichtbaar zijn en over de

ondertanden hangen
Ik ben tevreden en ontspannen"
Deze uitdrukking benadert de menselijk glimlach het meest

Mond gesloten, de tong of tanden zijn niet zichtbaar, de hond kijkt in een bepaalde

richting en is enigszins naar voor gebogen
Dit is interessant. Ik vraag mij af wat daar aan de hand is
Een teken van aandacht of interesse

De bovenlip is opgetrokken om enkele tanden te ontbloten waarbij de mond nog

steeds tamelijk gesloten is
Ga weg ! Je ergert mij !
Eerste teken van ergernis of bedreiging; kan gepaard gaan met een laag grommen

De bovenlip is opgetrokken om de tanden goed te laten zien; wat rimpels op de neus

en de mond is gedeeltelijk open
Wanneer je mij ertoe dwingt of iets doet wat ik als bedreigend ervaar zal ik gaan vechten
Actieve agressieve reactie, mogelijk het gevolg van angst of een bevestiging van sociale dominantie 

De bovenlip is opgetrokken en niet alleen de tanden maar ook het tandvlees

is ontbloot met zichtbare rimpels op de neus
Wegwezen jij, anders is het niet te best.
Hoog niveau van actieve agressie. Wanneer de andere hem geen ruimte geeft, zal deze hond gaan

aanvallen

Geeuwen
Ik ben een beetje gespannen
Teken van spanning of opwinding. Kan ook gebruikt worden als afleidingssignaal om een dreiging

af te wenden

Likken van het gezicht van een persoon of een andere hond.
Ik ben jouw vriend en erken jouw leiderschap. Ik heb honger. Heb jij een lekker hapje voor me?
Een vredelievend gebaar van een onderworpen hond. Tevens een verzoek om voedsel

Likken van de eigen lippen (of in het luchtledige)
Ik buig voor jouw autoriteit en hoop dat je mij geen pijn zult doen
Een buitengewoon vredelievend gebaar

Staartsignalen

Staart horizontaal, van de hond af wijzend, maar niet stijf
Daar zou wel eens iets interessants kunnen gebeuren
Teken van ontspannen alertheid

Staart wijst recht naar achter
Laten we eens zien wie hier de baas is
Voorzichtig begroetingsritueel en gematigde uitdaging van een onbekende

Staart omhoog en over de rug krullend
Ik ben hier de baas en iedereen weet dat
Zelfverzekerd signaal van een dominante hond

Staart lager dan horizontaal, maar tamelijk ver van de achterpoten verwijderd,

soms ontspannen kwispelend
Alles is in orde. Ik voel me lekker
Normaal beeld van een hond die zich nergens druk over maakt

Staart laag, vlak bij de achterbenen, achterpoten recht, lichaam rechtop
Ik voel me niet lekker. Ik ben een beetje depressief
Teken van fysieke of psychische malaise of ongemak

Staart laag, vlak bij de achterpoten, lage lichaamshouding door gebogen achterpoten
Ik voel me een beetje onzeker
Teken van sociale angst en gematigde onderworpenheid

Staart tussen de poten
Ik ben bang. Doe me geen pijn
Onderworpen gebaar en een teken van angst en onderdanigheid

Opgezette haren op de staart
Ik daag jou uit!

Opgezette haren op het puntje van de staart
Ik sta een beetje onderdruk                                                                                                                                                                                                   
 

Een knik of scherpe buiging in de staart
Als het moet laat ik jou wel eventjes zien wie hier de baas is
Dit staartsignaal voegt een element van onmiddellijke dreiging en dominantie toe aan andere

staartsignalen

Zwak kwispelen
Jij vindt mij toch lief? Ik ben hier, hoor !
Een enigszins aarzelend onderworpen gebaar

Breeduit kwispelen, zonder het lichaam te verlagen of de heupen heen en

weer bewegen
Ik vind jou aardig. Laten we vriendjes zijn
Een vriendelijk gebaar, zonder sociale dominantie, wordt vaak gezien tijdens het spelen

Breeduit kwispelen, waardoor de heupen heen en weer worden bewogen
Jij bent mijn roedelleider en ik volg jou overal
Een teken van respect. De hond voelt zich niet bedreigd, maar accepteert zijn lagere positie 
 

Langzaam kwispelen met tamelijk laag gedragen staart
Ik begrijp het niet helemaal
Een signaal van besluiteloosheid of verwarring omtrent hetgeen er van de hond verwacht wordt
Lichaamstaal

Rechte poten, lichaam rechtop, of langzame beweging voorwaarts met stijve poten
Ik ben hier de baas. Daag je me soms uit?
Een actief agressief gebaar van een dominante hond die zijn leiderschap wil bevestigen

Lichaam enigszins naar voor gebogen en de voeten staan schrap
Ik accepteer jouw uitdaging en ben klaar om te vechten!
Een reactie op een bedreiging, of de reactie op de weigering van een andere hond om ruimte

te maken; agressie zal volgen

Opgezette haren op de schouders en de rug
Je bent te ver gegaan! Je mag kiezen: onmiddellijk ophouden, vechten of wegwezen!
Elk moment kan er een aanval plaatsvinden

Opgezette haren, alleen op de schouders
Je maakt me zenuwachtig. Dwing me niet tot vechten. Ik vind dit niet prettig
De hond denkt dat hij gedwongen wordt om te vechten

Hond maakt zich kleiner of kruipt in elkaar terwijl hij opkijkt
Laten we geen ruzie maken. Ik accepteer dat jij een hogere positie hebt dan ik
Een actief onderworpen gebaar om de andere gerust te stellen

Duwen met de snuit
Jij bent mijn leider. Negeer mij alsjeblieft niet. Ik wil graag ...
Ongeveer hetzelfde als likken, maar niet zo onderworpen. Kan ook gebruikt worden om iets te vragen

Hond gaat zitten terwijl hij door een andere wordt benaderd; laat zich besnuffelen
Wij zijn bijna gelijken, dus laten we verstandig zijn en niet vechten
Een klein vredelievend gebaar

Hij rolt zich op zijn zij, stelt keel en buik bloot en verbreekt het oogcontact volledig
Ik accepteer jouw autoriteit en vorm geen bedreiging
Passieve onderworpenheid; het hondse gebaar voor knielen

Botsen met de schouder
Ik sta hoger in rang en jij gaat voor mij aan de kant wanneer ik eraan kom
Een tamelijk agressieve bevestiging van relatieve sociale dominantie

De hond houdt één voorpoot enigszins omhoog
Ik ben een beetje bang en maak mij zorgen
Een teken van onzekerheid en gematigde spanning

Hij rolt zich op de grond en wrijft met zijn rug en schouders over de grond

(soms ook met de neus)
Ik ben tevreden en alles is oké.
Een ritueel dat vaak plaatsvindt wanneer er iets plezierigs is gebeurd

Zakt door zijn voorpoten op de grond, achterlichaam en staart omhoog
Laten we spelen. Sorry, ik wou je niet laten schrikken! Dit is gewoon voor de lol
Normale uitnodiging om te spelen

Auditief
Omdat wij niet écht kunnen communiceren met ons huisdier, is het wel raadzaam om niet alleen te

kijken maar ook eens te luisteren naar ons huisdier. Ze kunnen ons niet alleen dingen vertellen door

hun lichaamshouding, maar ook door de toonhoogte, de tijdsduur van het geluid en de frequentie

of de herhalingssnelheid van hun geluid.
Eugene Morton, een natuurkenner die verbonden is aan het nationaal zoölogisch park

in Washington D.C., heeft samen met J. Pope een aantal geluiden geanalyseerd, die voor ons heel

herkenbaar zijn. Zij zijn tot de conclusie gekomen dat niet alleen zoogdieren maar ook vogels een

eenzelfde taal gebruiken om iemand (mens of dier) 'iets' te laten weten.

Blaffen

Blaffen in snelle reeksen van drie of vier, met pauzes ertussen op een normale

toonhoogte
Allemaal verzamelen. Ik vermoed dat er iets aan de hand is
Waarschuwing, eerder belangstellend dan alarmerend

Snel blaffen, normale toonhoogte
Roep de roedel ! Iemand betreedt ons territorium. We moeten wellicht in actie komen

Normaal alarmerend blaffen

De hond is alert, maar niet bang. Wordt veroorzaakt door het naderen van een onbekende of een

onverwachte gebeurtenis, langer aanhoudend dan het onderbroken blaffen van hierboven beschreven

Voortdurend blaffen, maar een beetje langzamer en op een lagere toonhoogte
De indringer (het gevaar) is zeer dichtbij. Volgens mij is dit de vijand. Maak je klaar om jezelf

te verdedigen!
De hond begint onrustig te worden en voelt zich duidelijk bedreigd

Een verlengde reeks blaffen, met gematigde tot lange intervallen
Is daar iemand? Ik ben eenzaam en heb behoefte aan gezelschap
Doorgaans veroorzaakt door sociale isolatie of opsluiting

Een of twee scherpe, korte blaffen, op normale toon of hogere toon
Hallo! Ik zie je
Typisch begroetings- of herkenningssignaal, veroorzaakt door de aankomst of aanblik van een

bekend persoon 
 

Enkele scherpe korte blaf op lage tot halfhoge toonhoogte
Ophouden! Ga weg!
Geërgerd blaffen, bv wanneer hij in zijn slaap gestoord wordt

Enkel, gematigd luide scherpe, korte blaf op een hogere toon
Wat is dit? Hé?
Signaal van verrassing of schrik 
 

Enkele weloverwogen blaf, en niet zo scherp of kort als de vorige
Kom hier ...
Aangeleerde vorm van communicatie, om een menselijk reactie te bewerkstelligen, zoals het

openen van een deur, honger hebben, enz...

Stotterblaf en toonhoogte opgaand blaffen
Laten we gaan spelen!
Doorgaans gepaard gaand met voorbenen plat op de grond en achterlijf omhoog, als een

uitnodiging om te gaan spelen

In toonhoogte opgaand blaffen
Dat is leuk! Vooruit, we gaan
Opgewondenheid tijdens het spelen of bij het vooruitzicht op een leuk spel
Grommen

Zacht grommen, lage toon (lijkt uit de borstkas te komen)
Ga weg! Kijk uit, jij!
Van een dominante hond die geërgerd is of eist dat anderen uit zijn buurt blijven

Gromblaf op een lage toon zoals Grrr-waf
Ik ben kwaad en als je er mij toe dwingt, val ik aan! Verzamelen, we moeten ons verdedigen
Een enigszins minder dominant signaal van ergernis, met de suggestie dat de hulp van de

roedelgenoten op prijs zou gesteld worden

Gromblaf op een halfhoge toon en hogere toon
Je maakt me bang, maar als het moet zal ik me zeker verdedigen
Een dreiging van een onzekere hond die agressie zal gebruiken wanneer hij zich daartoe gedwongen

ziet

In toonhoogte rijzend en dalend grommen
Ik ben doodsbenauwd! Als je in mijn buurt komt, kan ik gaan vechten of er vandoor gaan
Het angstig-agressieve geluid van een zeer onzekere hond

Huilen

Huilen (vaak sonoor en langgerekt)
Ik ben hier! Dit is mijn territorium. Ik hoor je huilen!
Honden gebruiken dit om hun aanwezigheid aan te kondigen, om op afstand te kunnen socialiseren

en om hun territorium af te bakenen. Hoewel dit geluid in het menselijk gehoor vrij triest klinkt,

is de hond tamelijk tevreden 
 

Blafhuil
Ik ben alleen en maak mij zorgen. Waarom komt er niemand om mij gezelschap te houden?
Het droevige geluid van een hond die eenzaam is en vreest dat niemand op zijn noodkreet zal reageren
Janken en gillen

Janken dat stijgt in toonhoogte aan het einde van het geluid
Ik wil iets. Ik heb iets nodig
Een verzoek of smeekbede om iets 
 

Janken dat daalt in toonhoogte aan het eind van het geluid
Vooruit, laat me niet langer wachten
Opwinding vanwege het vooruitzicht op iets

Jammerjodel (klinks als jowel-jowel-jowel) of huilgeeuw

(klinkt als hhoeoeoeoe-ahhoe-oeoe)
Ik ben opgewonden ! Dit is fantastisch !
Signalen van plezier, vanwege het vooruitzicht op iets leuks

Zacht janken
Ik heb pijn. Ik ben echt heel bang
Een geluid van angst en passieve onderworpenheid

Enkele kef
Au !
Reactie op een plotselinge pijn

Gillen
Help ! Ik denk dat ik doodga
Een teken van pijn en paniek van een hond die vreest voor zijn leven

Hijgen
Ik ben zover ! Wanneer beginnen we ? Dit is ongelooflijk ! Dit is spannend. Is er iets mis ?
Geluid veroorzaakt door spanning, opwinding of het vooruitzicht op iets opwindend.

Kan gepaard gaan met natte pootafdrukken 
 

Zuchten
Ik ben tevreden en ga hier even lekker liggen. Ik geef het op en ben een beetje depressief
Teken van emotie, ter beëindiging van een actie. Wanneer die actie lonend is geweest,

is het een teken van tevredenheid. Zo niet, is het een teken van berusting.